Wykonanie: Iwona Konieczkowska i Piotr Cyrwus

Aleksander Gelman współczesny dramaturg rosyjski napisał „Ławeczkę“ w 1986 roku, w czasach głębokiej komuny. Pomimo upływu 20 lat, jest to sztuka wciąż aktualna, gdyż pokazuje człowieka potrzebującego ciepła zrozumienia i miłości drugiej osoby. "Ławeczka" to sztuka kameralna, wręcz intymna. Jej bohaterowie są przeciętni. Obydwoje nie są już pierwszej młodości, obydwojgu życie raczej się nie ułożyło. Ich spotkanie w parku jest przypadkowe, lecz zarówno jedno, jak i drugie przyszło tu w tym samym celu - znalezienia partnera do erotycznej przygody, która ubarwiłaby ich szarą egzystencję, pozwoliła, choć na chwilę zapomnieć o samotności. W ujęciu Gelmana "parkowy romans" Jej i Jego jest nie tylko poruszającą, tragikomiczną opowieścią o poszukiwaniu miłości. Staje się także wielką metaforą wzajemnych związków między kobietą i mężczyzną. Szukając tekstu, który byłby uniwersalny teraz - rozmowy kobiety i mężczyzny, niebanalnej i aktualnej, sięgnąłem jeszcze raz do „Ławeczki” i stwierdziłem - to jest ten tytuł. Uniwersalizm wypowiedzi i jej autentyczność mnie zaskoczyła. Paweł Miśkiewicz, mój przyjaciel, podsunął pomysł, żeby akcja toczyła się przed jakimś lokalem z dancingiem, gdzie muzyka i piosenki uatrakcyjnią przekaz. Talenty wokalne aktorów dodatkowo wzbogacą akcję i przekaz spektaklu. Spektakl jest pełen humoru i zaskakujących zwrotów akcji. Przez komediowo- muzyczną formę jest przystępny i nieskomplikowany w odbiorze. Doborowa obsada gwarantuje niezapomniane wrażenia teatralne. „Ławeczka” to znakomita zabawa dla widza, a zarazem intrygujący spektakl teatralny o miłości niebanalnej, w interesującej oprawie i aranżacji. Jestem zdania, że myśl zawarta w sztuce, jest ciekawa, aktualna tu i teraz. 
Piotr Cyrwus

an